Hakken

Omdat ik een ondernemersevenement wil bezoeken dat in het Beatrix theater plaatsvindt, besluit ik met de trein te gaan. Ik parkeer mijn auto op het voormalige kazerneterrein bij station Ede-Wageningen. Daar is altijd plek in overvloed. Niet zo heel verwonderlijk, want je moet nog zeker vijf minuten lopen voor je bij de perrons bent en in de nabije omtrek is er weinig te beleven.

Na enkele stappen heb ik al spijt van mijn schoenkeuze. Donkerblauwe pumps met een beschaafd hakje. Zeker geen tien centimeter, maar wel meer dan vijf. Na ruim twee weken op comfortabele wandelschoenen of teenslippers protesteren mijn voeten hevig.

Wanneer ik met een koffie in mijn hand op de trein sta te wachten, scan ik de vrouwen in mijn omgeving. Of ze nu een broek of een rok aan hebben, jong of wat ouder zijn: allemaal dragen ze gympen of sneakers. Behalve ik dus. Ik denk terug aan mijn tijd als jonge trainee bij een bank, eind vorige eeuw. Vrijwel elke dag droeg ik een mantelpakje, een nette jurk of broek en van die suffe stewardessenpumps. En het allerergste: panty’s, die natuurlijk altijd haakten of ladderden. Na een tijdje durfde ik het aan om in een spijkerbroek met nette blouse, keurig sjaaltje en blazer te verschijnen. De journaaloutfit (in die tijd zaten de nieuwslezers nog en zag je alleen de bovenkant). Niet iedereen kon het appreciëren. Wat dat betreft zijn de tijden gelukkig veranderd. Lang leve de sneaker, volgende keer neem ik mijn hakken wel mee in de tas. Heb ik geleerd van de film Working Girl. Ook eind vorige eeuw. Net als hakkûh…..

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s