Lopen als een cake…

Ik ben precies een week tweeënvijftig als ik aan de start sta van de vijf kilometer in Renswoude. Het eerste van drie geplande loopjes deze maand. Volgende week heb ik me ingeschreven voor de Bennekomse Bosloop en eind november staat dan de Horaloop op de planning.Allemaal zaterdagwedstrijden in de nabijgelegen Bible Belt, komt mij goed uit want op zaterdag hardlopen zit in mijn systeem.

Toch moet ik me er altijd wel even toe zetten. Op de dag zelf denk ik vaak: zal ik toch maar gewoon in de ochtend een duurloopje doen en die wedstrijd overslaan? Maar omdat ik de dag ervoor heb afgesproken dat ik samen met Diederik naar Renswoude zal gaan, ga ik natuurlijk gewoon die vijf doen en zeg ik tegen mezelf dat de grootste overwinning al behaald is op het moment dat ik in de auto stap om die wedstrijd te gaan lopen.

We zijn ruim op tijd bij sporthal de Hokhorst. De kleedkamer voor de dames, inclusief het toilet, heb ik helemaal voor mezelf. Wat een luxe, alleen daarom al tien punten voor de faciliteiten.

Na een warming up van ruim twintig minuten – hopelijk finish ik straks ongeveer binnen hetzelfde tijdsbestek – wandelen we naar de start. Er doen ruim vijftig lopers mee, dus we kunnen ongeveer allemaal vooraan starten.

Al meteen vergeet ik mijn goede voornemens, want ik zie dat we een haakse bocht hebben, die naar een smal pad leidt en om niet teveel in het gedrang te komen, trek ik meteen een soort sprint om als een van de eersten de bocht om te gaan. En zo gaat mijn eerste kilometer traditioneel weer te hard en zal ik dat gaan bezuren. Het parcours gaat grotendeels door een woonwijk en een industrieterrein en zit vol bochten, waardoor ik niet lekker in een ritme kom. En alhoewel het perfect loopweer is, waait het behoorlijk en daar krijg ik na bijna drie kilometer behoorlijk last van. Ik stort niet echt in, het is meer gestaag in zakken. Zoals een cake die zo mooi lijkt, maar toch inzakt als je hem uit de oven haalt.

De laatste vijfhonderd meter van het parcours zijn hetzelfde als de eerste, alleen doe ik er nu denk ik een halve minuut langer over. Ik finish als derde vrouw in 22,28’. Daar ben ik achteraf best tevreden mee, want ik hoopte in ieder geval onder de 22.30’ te lopen. Diederik is dan al anderhalve minuut binnen. We doen ons tegoed aan de sinaasappel partjes, heerlijk zoet en fris, dat zouden ze van mij na elke loop mogen geven. Dan gaan we – een primeur – zowaar uitlopen. Als we weer bij de finish zijn, hoor ik de speaker vertellen dat de vrouw die nu binnenkomt vandaag haar 75e verjaardag viert. Wat een bikkel! Ik hoop dat ik over 23 jaar ook nog mee kan doen aan een vijf kilometer.

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s