Pech

Sinds twee jaar rij ik in een Mitsubishi Outlander, ook wel gekscherend een Metsubsidie genoemd. Of beter gezegd: meestal rijdt ie. Nu dus niet. Ik sta geparkeerd voor het kantoor in Utrecht waar ik een paar afspraken heb voor gesprekken. Het eerste gesprek vindt nu plaats, zonder mij, want mijn auto gaat niet uit. Het powerlampje brandt en dan kan de auto niet op slot. En op het dashboard staat een melding ‘electrical service required’ met een afbeelding van een rode auto met een kruis erdoorheen. Dat ziet er angstaanjagend uit.

Ik heb inmiddels gebeld. Eerst naar degenen bij wie ik de auto heb gekocht. Die belde de Mitsubishi dealer in Utrecht. Die dealer belde mij om te vertellen dat hij niet kwam, want dan zou hij niet betaald krijgen, maar dat ik contact moest opnemen met het Mitsubishi 24 uurs service. Er zat een soort creditcard met gegevens hiervan in de zwarte Mitsubishi map. De servicedienst zou contact opnemen met de dichtsbijzijnde dealer en als die niet snel kon komen zouden ze de wegenwacht inschakelen. In dat laatste geval zouden ze mij bellen. En ja hoor, ze belden om te zeggen dat de Mitsubishi dealer helaas geen tijd had (ik had het kunnen weten, want dat was waarschijnlijk dezelfde dealer die ik al gesproken had) en dat de wegenwacht er sneller zou kunnen zijn. Namelijk binnen zestig minuten. Dat was een half uur geleden. Ik ben al zo lang wegenwacht lid dat ik een gouden kaart heb. Zelfs toen ik nog leasde heb ik deze gehouden, want zij kwamen tenminste wel als je met een lekke band stond. Had ik ze maar meteen gebeld, dat had mij een half uur gescheeld. Minimaal, want ze komen vast minder snel voor de Met Subsidie Services, die hen met de lasten opzadelen.

En nu zit ik dus in mijn auto te wachten. Terwijl ik amper vijftig meter verderop zinvol bezig zou kunnen zijn met een gesprek, dat nu alleen door mijn collega wordt gevoerd.  Inmiddels sta ik hier al een uur.

Voordat ik besloot hier te parkeren, heb ik een kwartier in de ondergrondse parkeergarage vertoefd. Eerst probeerde ik mijn auto te parkeren tussen twee andere auto’s in, maar een van de auto’s stond zo slordig geparkeerd dat de ruimte net te krap was om mijn Mitsu ertusssen te wurmen en dan ook nog zelf uit te kunnen stappen, aangezien ik zelfs op mijn smalst nog ruim meer dan tien centimeter ben. Vervolgens waagde ik de gok en reed naar beneden. Met recht een waagstuk want als daar geen plek is, moet je achteruit terug de steile helling op en een vrijwel haakse bocht nemen.  En ja hoor, dat was het geval. Wat een geluk, dat mijn auto niet WIL afslaan, stel dat ik daar in die bocht was blijven steken. Uiteindelijk, nadat ik ternauwernood voorkwam dat de rechtervoorkant een kus gaf aan een van de stoere pilaren die moeten voorkomen dat de boel instort, wist ik te keren en de garage uit te komen. Dan maar betalen. Zo belandde ik hier. Betalen heb ik nog niet gedaan. Wel ben ik snel naar binnen gerend om even te plassen en koffie te halen. De Mitsu piept klaaglijk omdat ik de sleutels meeneem (key not detected, helaas, kan even niet anders, ben zo terug Mitsu).

De wegenwacht arriveert. Hij sluit een noodaccu aan. Er gebeurt niets. Hij vraagt of ik de deur met de afstandsbediening open en dicht wil doen. Ik leg uit dat dit juist een deel van het probleem is: dat kan niet als de auto aan staat. Luister, ik ben de eerste om toe te geven dat ik niet bepaald als techneut op deze wereld ben gezet. Maar als je twee jaar in een auto rijdt, dan weet je, zelfs als je (ge)blond(eerd) haar hebt, heus wel wanneer het mis is. Voordat ik om hulp vraag heb ik echt wel alle trucjes geprobeerd (batterijen afstandsbediening vervangen, meerdere keren op slot gezet en weer open, knop langer ingedrukt en ja, de stekker is er uit, anders komt dat kreng niet eens op gang).  En als ik meld dat op het dashboard electrical service required staat en ik in de handleiding zie dat dit betekent dat de auto onmiddellijk stopgezet moet worden, dan verwacht ik van een beetje dealer dat hij meteen handelt. En niet zoals nu laf de wegenwacht inschakelt, die ook alleen maar kan constateren dat hij niets kan doen.

Nu zit ik te wachten op de sleepdienst. Die brengt mij naar de dichtsbijzijnde dealer. Ik denk het bedrijf dat ik bijna twee uur geleden aan de lijn had. Hoe ik straks naar huis kom? Waarschijnlijk eerst van het kastje naar de muur bellen. Gelukkig heeft de man waar ik de auto heb gekocht al aangeboden om mij op te halen. Dat noem ik nou service.

 

Een gedachte over “Pech

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s