Rio, de day before…

Zo kom je er nooit  en zo ben je ineens bijna een soort habitué in Copacabana. Nog geen week geleden was ik voor het eerst van mijn leven aan het Copacabanastrand. Omdat het te ver schijnt te zijn om van Buzios binnen een dag naar Paraty te reizen (dat kost inderdaad bijna acht uur) stond afgelopen vrijdag een nachtje Rio op het programma. In een hotel dat twee blokken verwijderd was van een van de beroemdste stranden ter wereld. Het was een superstop. Een late lunch in een strandtentje (is relatief goedkoop), een beetje slenteren over de boulevard en het strand en de volgende ochtend hardlopen langs datzelfde strand. Samen met half Rio zo ongeveer, want het krioelde van de lopers. Er waren meer mensen in de ochtend aan het lopen dan er de middag daarvoor op de boulevard liepen. Ja, bij de Olympische ringen stond een handjevol mensen in de rij voor een selfie. Maar in de enorme pop up winkel verderop kon je zo naar binnen om te kijken wat er zoal aan Olympische parafernalia te koop was. Veel, heel veel, zelfs wijn en condooms. Waarschijnlijk ook Olympische cockringen, al heb ik die niet gezien.

Vandaag, zes dagen later, zit ik weer aan het Copacabanastrand. Niet helemaal volgens planning, maar er zijn ergere dingen. Het cruiseschip dat de komende week als ons onderkomen (en van vele anderen) zal fungeren is te laat en daarom kunnen we morgen pas inchecken. Dus kregen we een hotelovernachting aangeboden, ditmaal in een hotel aan de boulevard. Vlakbij het beach volleybal stadion, dat alweer meer afgewerkt oogt dan een week geleden, al zijn ze nog steeds aan het timmeren.

Qua drukte is het een wereld van verschil met vorige week. Er staat een dikke rij voor de Olympische winkel. Je ziet overal vrijwilligers. Die zijn herkenbaar aan hun geel, oranje, groen gevlamde shirts en beige broeken. Een afgrijselijke combinatie, een gele broek was beter en meer Rio geweest. Veel politie, die continue patrouilleert. Marineschepen voor de kust. Zwaarbewapende militairen op een aantal kruispunten. En toch voelt het niet eens beklemmend. Misschien omdat overal muziek wordt gemaakt? Omdat er gevoetbald wordt op het het strand? Omdat toeristen aan het bier op een terrasje zitten? Of omdat je er (helaas) aan went?

Morgenochtend voor de tweede keer deze week hardlopen langs het Copacabanastrand. Ik ben benieuwd met hoeveel anderen 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s