Weg

Omdat zitten het nieuwe roken is, maar vooral omdat het lekker weer is en ik tijd heb, loop ik vandaag naar de bakker. Een wandeling van ruim twintig minuten. Net als Roodkapje neem ik de weg door het bos, de kans dat er een grote boze wolf op mijn pad komt acht ik miniem. Daar heb ik helemaal gelijk in. Wel kruisen twee oudere fietsers mijn bospad, ik gok een echtpaar. Ouder is natuurlijk een relatief begrip, ik bedoel: ouder dan ik. Niet dat ik nog zo jong ben, maar in ieder geval nog niet op een leeftijd dat ik tijd noch zin heb om op maandag een uitgebreide fietstocht te maken met mijn man. Ik zie ze van hun fietsen afstappen. De vrouw tuurt op haar smartphone, kijkt een beetje vertwijfeld rond en richt haar blik op mij. ‘U ziet eruit of u ons kunt helpen de weg te vinden.’

‘Dat ligt eraan waar u naar toe wilt,’ antwoord ik. Nu ik het zo opschrijf moet ik zeggen dat ik het bijna een spiritueel antwoord vind, alsof ik net een week op zen cursus ben geweest bij Tibetaanse monniken. Terwijl ik het bedoel als een vorm van verwachtingsmanagement. Ja, ik ben bekend hier in de omgeving, maar ik ken natuurlijk niet alle straten en wegen uit mijn hoofd. Dus ik hoop dat ik u niet teleurstel.

Gelukkig vraagt ze naar een bekende weg en kan ik helpen. De man zwijgt. Dat komt me bekend voor. Mannen vragen nooit de weg. Ook de boze wolf uit Roodkapje niet. Die vroeg alleen waar ze naar toe ging.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s